OP 11 SEPTEMBER 2001
GINGEN BRANDWEERKORPSEN 7 EN 1
NAAR HET WORLD TRADE CENTER.
DIT IS HUN VERHAAL
EN DAT VAN NEW YORKS DAPPERSTE MANNEN
EN DE ZWAARSTE KLUS ALLER TIJDEN.
U ZIET ZO DE ENIGE BEELDEN DIE ZIJN GEMAAKT IN TOREN 1.
U BENT GETUIGE
VAN EEN WERELDSCHOKKENDE GEBEURTENIS.
Als je kazerne zeven wijken van de hoogste gebouwen van de stad staat...
leer je elke stap, elke trap en elke verdieping kennen.
Was je scheermesje bot ?
Ik ben James Hanlon, al negen jaar brandweerman in New York...
bij Autoladder 1.
Vorige zomer, de zomer voor 11 september...
moesten we soms wel vijfkeer per dienst naar 't WTC.
Begrepen. We sturen hulp.
Ik bedoel dus dat we die torens door en door kenden.
Maar niemand...
echt niemand zag 11 september aankomen.
Ga naar het Trade Center.
Op die dag waren m'n collega's, m'n beste vrienden...
bij de eerste mensen in toren een na de inslag.
Ze springen.
Wat zij en de anderen die dag hebben gedaan, was ongelooflijk.
Commandeur.
Het is ook ongelooflijk...
dat het in de toren op video is vastgelegd...
van begin tot einde.
Er werd gefilmd door twee broers :
Jules en Gedeon Naudet.
Grote goden.
Ze zijn documentairemakers en oude vrienden van me.
Ze zeggen dat er altijd getuigen zijn bij historische momenten.
Op die dag waren wij gekozen om getuige te zijn.
Het vreemde is dat de band en het hele verhaal...
toevallig tot stand kwamen.
Jules en Gedeon waren er niet op uit om een documentaire over 11-9 te maken.
We wilden een documentaire maken over een brandweerman. Zo begon het.
9 JUNI
Of liever gezegd, over een groentje.
Die noemen wij aspiranten.
We wilden laten zien hoe zo'n jongen...
in negen maanden 'n man wordt.
In die tijd moeten ze zich bewijzen.
Kom op, jongens. Daar gaan we.
We kwamen bij elkaar en in juni 2001...
filmden we de training bij de brandweeropleiding.
Zet 'm open.
Van onder tot boven.
Na een paar weken training...
denkt 'n aspirant dat hij weet wat het is om brandweerman te zijn.
Hij zal nog flink opkijken.
Mag het licht uit ?
Hier is een aspirant die door het vuur verzwolgen werd.
Nog een brandweerman. Geen kap. Bereid je voor, draag je spullen.
Als je naar binnen gaat, weet je nooit wat er komen gaat.
Het vuur rolde over m'n hoofd.
Door de kracht viel ik, m'n helm werd afgerukt...
en het kostte me m'n handen.
Ik nam drie stappen de flat in. De vloer zakte in en daar gingen we.
Ik wou opstaan, want ik lag toen in kokend water.
M'n rechterbeen was zes maanden verlamd.
Dit werk is niet mis.
Daarbuiten is de harde realiteit. Wees geen uitslovertje.
Luister naar de ouderen, doe wat ze zeggen.
Laag blijven.
Tegen 't einde van de eerste training...
wilden we een van de 99 aspiranten kiezen om verder te volgen.
Ik ben Paul Denver. - John Carroll.
Antonios Benetatos. Zeg maar Tony. - Ik was politieagent.
Ik was de Ierse pizza-man van de Bronx.
Dit is m'n eerste baan.
Het klinkt suf, maar ik wil een held zijn. En dat kan hierbij.
We zeiden meteen: 'Dit is 'm. Aan de slag.'
Tony kwam bij mijn kazerne, een van de grootste.
Autoladder 1 samen met nog een eenheid, Autospuit 7.
Ik ben zo blij dat dit mijn werk is. Er is niks mooiers.
M'n vrouw vindt 't wel 's frustrerend, want ik ga zo graag naar m'n werk.
Ze staat op: 'Ik moet naar m'n werk.'
En ik sta om half zes op en roep: 'Schatje, ik ga werken.'
Draag je dat shirt echt ?
Ze zijn geweldig, fantastische kerels.
Zij hebben de ergst denkbare branden bedwongen.
En het ondenkbare zou snel volgen.
De vraag was : Zou Tony er klaar voor zijn ?
2 JULI
Ik ben als de dood. Ik wil dit werk doen...
maar het is... het is doodeng.
Ik hoop maar dat ik kan doen wat ik moet doen.
Ik wil de anderen helpen en 'n goede brandwacht zijn.
Ik maak me zorgen om hoe ik reageer als het vuur me omringt.
Daar gaat ie.
Wat is je voornaam ? - Tony.
Je weet dat je donderdags komt. - Ik wist het niet zeker. Nu wel.
Wil je gaan zitten ? - Ja, meneer.
Wil je me geen 'meneer' noemen ?
Ik ben nerveus.
Wat moet ik doen als ik aankom ? Moet ik nog iets weten ?
Dat je op tijd moet zijn ?
Ik wil graag alles doen wat ik moet doen.
Wat je als aspirant moet doen...
We verschonen de lakens. - ... is eigenlijk gewoon alles.
Straks meer nieuws. Het is 6 uur 22.
Eerst alle wielen, dan wassen van boven naar beneden.
Aspirantenregels.
Je doet altijd de afwas.
Je gaat nooit de TV-kamer in. Nooit.
Je maakt 's ochtends koffie.
Heb je thuis een strijkijzer ?
Helaas niet, meneer.
Aspirant in de problemen, take twee.
Volgens mij gaat 't aardig. Het wachten is nu op een brand.
Ik wacht op een brand.
Ik denk dat dat wel veel verschil zal maken.
10 JULI
Autospuit. Autoladder.
Moeten we dat ding van achter halen ?
Ze zeggen dat er twee soorten aspiranten zijn...
Bijna raak. - ... zwarte rook en witte rook.
Als je zwartje rook krijgt...
brengt hij alle branden van de stad met zich mee.
Witte rook is 't tegenovergestelde.
Geen branden.
Begrijp me goed, er waren wel branden, maar niet als Tony dienst had.
Dat joch was 'n witte rookwolk.
Autoladder.
Wat zeg je ervan ? Zou er vandaag brand zijn ? Ja ?
Oké, er wordt brand vermoed. Is er rook ?
Loos incident.
Moest je nou aan de slag ? - Nee, er was rook in een lift.
Tony was er klaar voor, hé ? - Nou. Zeker weten.
Tony was natuurlijk nerveus. Ontzettend nerveus.
Terwijl de dagen voorbij gingen...
wachtte Tony op z'n eerste brand...
zodat hij aan de anderen kon bewijzen, maar vooral ook aan zichzelf...
dat hij een geweldig brandweerman werd.
De anderen zouden het hem niet gemakkelijk maken.
Het ging niet om Tony. Dit doen we bij iedereen.
We ontgroenen je gewoon. Zo werkt het.
We plagen je tot je lacht. - Akkoord.
Je moet van dit werk houden. Dat komt wel.
Maar voordat je ervan kunt houden, moet je het leren.
Stel, je hebt je helm op, je pak aan. Dan moet je masker op.
Hoe doe je dat ? - Ik zou het niet weten.
Hoe kan je het beste slaan ? - Op een knie.
Help !
Slaan.
Het is heet, snel. Controleer snel.
Je moet ook onder het bed zoeken.
Als je dit echt moet doen, let dan beter op.
Het ging goed, maar je moet leren om rustig te blijven.
Je moet kalm blijven.
Hou jezelf in de hand, goed ? - Goed.
Niet slecht. Echt niet slecht.
Je handschrift wordt al beter.
Dank je. - Heel goed.
Het is betaaldag.
Oké, bedankt.
Voor twee weken krijg ik 672 dollar 25.
Dat meen je niet. Daar kan je nog geen pilsje van kopen.
Ik begin net. Als ik rijk wou worden, had ik advocaat moeten worden.
Maar...
Ik wou iets doen dat ik zou willen blijven doen.
En dat is dit dus. - Zo denken de meesten erover.
Je wilt als je opstaat kunnen zeggen dat je wat nuttigs doet met je leven.
Pak de deur.
Je doet je werk. Je waagt je leven voor anderen.
Mettertijd word je opgenomen in een unieke, grote familie.
We doen veel dingen samen met onze gezinnen.
Je hebt hier 'n groep mannen...
die gewoon 't liefst hier willen zijn.
Ik maak uien en champignons klaar...
voor bij de biefstuk.
Hoe gaat het ?
Noem eens een baan waarbij iedereen elke avond samen eet ?
Steve, je zult wel moe zijn.
Ik help hem wel even. Ik ben de enige die hier ooit helpt.
Ik weet dat jij het was, Fredo.
Je hebt m'n hart gebroken.
Ik ben hier nu vier, vijf weken. Zo ongeveer, dacht ik.
En ik wacht nog op een brand.
Dat komt wel. Vast als ik slaap en er niet klaar voor ben.
Het is half drie. Ga gerust slapen. - Goed.
Heus, als het alarm gaat, komen ze je wel halen.
Autospuit. Autoladder.
Zet 'm uit, Stan. Zet 'm uit.
Ik moest water spuiten. Ik kom dichterbij.
Kijk eens aan, Tony. Je eerste brand.
Een autobrand nog wel.
Mijn eerste was 'n vuilnisbak op West Broadway en Franklin.
Luister. Tony kwam al dichterbij.
Maar dat was gewoon een fikkie.
Het was geen echte brand.
Commandeur, kijk. Z'n eerste brand.
Als dit zo blijft, kan ik m'n lol nog op.
Kijk, er is hier brand. Er is brand, zie je ?
Pak je slang en blus die biefstukken.
Eind augustus wisten we dat we een te gek kookprogramma hadden.
Maar er was geen brand.
Het wachten op werk was zorgelijk.
Als we met de ouderen praatten...
zeiden ze : 'Pas maar op, straks piepje wel anders. '
BEGINNEND BRANDWEERMAN KOMT OM BIJ BRAND
Gisteren ging 'n brandwacht van 27 die op Staten Island gestationeerd was...
naar een klus toe en hij kwam om.
Hij liet een zoon van twee achter en z'n vriendin was zwanger.
Hij dacht dat ie na z'n werk gewoon naar huis zou gaan naar z'n vriendin.
Nou, we gaan zaterdag naar de begrafenis...
Wat moet je daarop zeggen ?
1 SEPTEMBER
Eenheid, geef acht.
In de houding.
Denkend aan vorige zomer lijkt 't niet alleen een andere tijd...
maar een andere wereld.
Op dat moment...
konden we niks erger bedenken dan dat er een brandweerman omkwam.
Als je nu terugkijkt, waren we... We waren erg onschuldig.
Vooral Tony.
We hadden het over wat je 't ergst raakt bij 'n begrafenis.
Toen de kist voorbij kwam, dat was...
dat was wel zwaar.
Ik weet het niet, ik...
Ik hoop dat dit m'n laatste is.
3 SEPTEMBER
We gaan nu recht naar boven.
Er kan van alles gebeuren.
Als 't dak instort, moet je soms improviseren.
Begrepen.
Je moet gewoon altijd op je tenen lopen.
Doe je best. Dit is niet mis, dit is zwaar werk.
Oké. - Je moet aan veel dingen denken.
Richt je maar op een ding.
Dat zal je in leven houden...
en alleen dan ben je in staat om anderen te helpen.
Goed. - Ben je er klaar voor ?
Brand of geen brand...
Tony had die zomer veel geleerd.
Hij was er nog niet. Maar wij hielpen 'm.
Voor zover wij wisten, was er nog tijd genoeg.
Een paar dagen later kookte Jules een Frans diner voor ze.
Althans, dat probeerde hij.
Ik maakte lamsbout, ik had gezegd dat dat een specialiteit van me was.
Hij maakte er maar een en we hadden er minstens vijfnodig.
Waar is ie ? Met deze porties kunnen we zo samen in een shirt.
Oké, het stuk was te klein. Nou en ? Foutje, bedankt.
We bleven laat op...
lekker dollen en geintjes uithalen.
Dat was 't. Meer is er niet over.
Dit is 't lekkerste stuk.
Hoewel ze ons plaagden omdat er te weinig eten was...
hadden we wel reuze lol.
We werden geaccepteerd.
Touchdown.
We dolden de hele nacht.
Een te gekke nacht. Wisten wij veel.
Het was de avond van 10 september.
Het wordt een mooie dag, zonnig, lage luchtvochtigheid.
Een prachtige septemberdag. 26 graden.
Prachtig weer. Vanavond helder en koel...
Het begint nu een soort cliché te worden.
Maar 11 september begon gewoon net als elke andere dag.
Matige noordwesten wind, vochtigheid 70 procent.
Newark 18 graden, Bridgeport 17, 19 in 't centrum, stijgend naar 26.
Acht uur 's ochtends. De jongens komen net binnen.
Ik had die dag vrij.
Bij onze kazerne had 13 man dienst.
Wat is er gebeurd ?
Rond half negen... Toen kwam de melding, geloof ik.
Het ging om een gaslek, het rook op straat naar gas.
Alleen: 'Lispenard en Church, men ruikt gas'.
We gingen erheen en kwamen binnen een paar minuten aan.
Niks bijzonders. Je stapt in en gaat. Iemand ruikt gas.
Jules reed mee met commandeur Joseph Pfeifer en filmde hem.
Gewoon een melding. Ik ging mee met de commandeur.
Hij ging om te oefenen. Jules had pas een paar weken gefilmd.
Daarvoor was Gedeon de hoofdcameraman.
Als het bataljon gaat, ga ik mee.
Gewoon om te oefenen. Ik ben dus aan het filmen.
En ik stop niet.
We willen daar een gasbel bekijken.
De leiding is hier.
Hier dus.
We controleerden met meters.
Het was gewoon routine. Niks bijzonders.
Het was 8 uur 46 's morgens.
Toen hoorden we een vliegtuig...
en in Manhattan hoor je die niet vaak, en ze klinken niet zo hard.
Ik wist meteen dat dit m'n zwaarste dag als brandweerman zou worden.
Ik wist meteen dat dit geen ongeluk was.
Wat doe ik ? - Ga naar het Trade Center.
We wisten dat dit iets ongewoons zou zijn, iets zwaars...
maar wel iets dat we aan zouden kunnen.
Lieve god.
Dat leek een directe aanval.
Commandeur Pfeifer deed de eerste melding.
Bataljon Een aan Manhattan. - Oké.
Er staat 'n aantal verdiepingen in brand.
Zo te zien richtte het vliegtuig op het gebouw.
Sla groot alarm.
De verzamelplaats...
komt op Vesey en West Street.
De rit duurde twee minuten, maar leek eindeloos...
want er gaat van alles door je heen.
Ik had medelijden met de mensen in het gebouw.
We wisten niet wat er komen ging. Dit hadden we nog nooit meegemaakt.
Alle omstanders keken omhoog.
Het was alsof de wereld stilstond.
We kijken nu naar het World Trade Center.
Er is hier iets gebeurd.
Vlammen en veel rook uit een van de torens.
Wat het ook is, het is de afgelopen paar minuten gebeurd.
We proberen vast te stellen...
Moet ik 'm hier neerzetten ? - Nee.
We reden langs het WTC. En ik dacht : 'Wow. '
'Dit is ernstig.'
Wat nu ? Wat doen we hieraan ?
Geen idee. - We vormen teams.
We parkeerden onder de luifel van 1 World Trade Center.
Pfeifer doet z'n pak aan. Ik vroeg :
'Commandeur, mag ik mee ? Ik wil graag met u mee. '
Hij zei : 'Ja, kom maar. Maar blijf steeds dicht bij me. '
Ik ging naar binnen en hoorde gegil.
Rechts van mij waren twee mensen die in brand stonden.
Ik wilde ze niet filmen.
Ik vond... Niemand zou zoiets moeten zien.
Pfeifer was de eerste commandeur in 't gebouw.
Meteen zei een man van het Havenbestuur...
dat de schade ergens boven de 78e verdieping was.
Maar je zag het al meteen.
Het was duidelijk dat er iets was gebeurd in de foyer.
Je zag dat alle ramen ingeblazen waren.
Alsof de foyer was geraakt.
Later zei men dat brandende brandstof door de liftschacht was gekomen.
Al die schade was toen al aangericht.
Overal liepen mensen rond.
Dus je wist dat het boven nog veel erger zou worden.
Er slaan vlammen uit. Er stijgt rook op.
Stuur een waterspuit en een team naar boven.
Ga niet hoger dan de 70e.
Welke verdieping is het ? - 78.
Ik was bezorgd om de twintig verdiepingen vol mensen daarboven...
en hoe we ze eruit konden krijgen.
We hebben nog geen lift gevonden.
Er bleken geen bruikbare liften te zijn.
De dienstlift is kapot. - Werkt er nog een lift ?
Zonder liften was er maar een manier om boven te komen:
Lopen.
Er kwamen korpsen binnen.
Je zag ze rondlopen met een bezorgde blik...
en dan moesten ze naar boven.
COMMANDOPOST
Een brandweerman in vol ornaat met meer dan 27 kilo aan apparatuur...
doet een minuut over een trap.
Deze jongens moesten 80 trappen op...
alleen om er te komen.
Daarna moesten ze nog aan de slag.
Ik dacht echt dat we de brand gingen blussen.
Iedereen was vol vertrouwen. Ik zelf ook.
Je zei gewoon: 'Oké, er staan 10, 20 verdiepingen in brand. '
'Dat regelen we. We komen er wel. '
Snap je wel, we komen er wel bij.
Van alle kanten komen brandweerwagens gillend deze kant op.
Inmiddels waren de hoofdcommandeurs van de brandweer bij Pfeifer...
bezig in de commandopost, klaar om mensen naar boven te sturen.
Ik zag telkens nieuwe gezichten...
waaronder mensen die ik kende.
Commandeur Prunty, een aardige vent...
wit haar, snor, de ideale opa die iedereen wil hebben.
En ik zag brandmeester Fodor die bij Autospuit 9 werkte.
Hij zei hallo en ging naar boven.
Een van de anderen die ging was brandmeester Kevin Pfeifer.
Hij had de leiding over Autospuit 33 en was de broer van de commandeur.
Ik weet nog dat we naar elkaar keken en nog wat zeiden.
Maar het was vooral een bezorgde blik, dit zou heel zwaar worden.
Het wordt een moeilijke klus. En het gaat lang duren.
Ze blussen 't wel. Dat is hun werk.
Jules had z'n broer een uur geleden voor het laatst gezien bij de kazerne.
Voor zover Jules wist, was Gedeon Tony gevolgd, de toren in.
Toen we weg waren bij het gaslek op straat, dacht ik dat hij mee zou rijden.
Ik dacht dat hij bij het Trade Center met de rest mee naar boven zou gaan.
Dus ik dacht dat m'n broer mee naar boven was.
Gedeon blijkt ook bij Tony te zijn.
Spuit 7, Ladder 1. Met brandwacht Benetatos.
Maar Tony was nog in de kazerne en kreeg 't bevel om daar te blijven.
Iedereen moet komen. Alle eenheden moeten terug naar de kazerne.
Terwijl Tony bezig was met de telefoon...
Met brandwacht Benetatos.
... pakte Gedeon z'n camera en liep richting Trade Center.
Hij wist zeker dat z'n broer binnen was en wou naar hem toe.
Ik weet nog dat ik langzaam naar het World Trade Center toe liep.
Wat me echt bijbleef, is dat ik langs de mensen liep...
en dat ik hun opperste verbazing filmde.
Uit hun ogen sprak : 'Dit kan niet waar zijn. '
Kom op, lopen.
Ik weet nog dat ik de camera bewoog...
van de mensen naar de toren die voor me stond.
Beide torens van 't WTC zijn door vliegtuigen geraakt.
Beide staan in brand, er zijn explosies...
Er komt zwarte rook uit allebei de torens.
De aanblik is afschuwelijk.
Er vliegt puin door de lucht, over de East River Brooklyn in.
Ontruimen.
Er waren twee toestellen. Ik zag 't tweede inslaan.
Het raakte de andere toren.
We wisten van 't tweede toestel en dat er veel mensen vastzaten.
Blijf bij elkaar en laat me weten wat er gebeurt.
Er is een tweede toestel ingeslagen.
Nu moesten de commandeurs nog een commandopost opzetten in toren twee.
Ik stuur hem naar boven.
Dit was gepland.
Toen het tweede toestel insloeg...
toen kon je de angst goed aflezen.
Ze staan allebei in brand.
Je zag het in ieders ogen.
Kom hier niet naartoe.
Zeg dat je collega's bij je zijn.
Op straat stonden mensen van uit de hele wereld.
Alle kleuren, alle talen.
In deze wijken tussen de kazerne en het World Trade Center...
zag je de hele wereld.
Twee toestellen.
De eerste in toren een. De tweede is net ingeslagen.
Iedereen keek naar hetzelfde, praatte over hetzelfde
en reageerde hetzelfde.
Zag je 'n vliegtuig inslaan ?
Er vloog zo een toestel naar binnen, aan de zijkant.
Een voltreffer. - Waren er twee vliegtuigen ?
In elke toren een ? - Ja.
We hoorden een knal. En het hele gebouw...
Wat moeten die mensen nu ? De liften doen het niet meer.
De trappen zijn vast nog... Toch ?
De trappen waren overvol.
Er kwamen verbrande mensen af.
Boven in toren een...
waren de mannen van mijn kazerne nu op de tiende en ze klommen door.
Als we al praatten, was 't tegen de mensen die naar beneden kwamen.
We troostten ze en zeiden: 'Stil maar, ' 'Snel weg, ' 'Blijf rustig.'
Ik vond een vrouw in trappenhuis C.
Haar armen waren verbrand.
Ze zat daar maar, in shock.
Ik hielp haar voorzichtig omhoog.
Ik zag een groep mannen en vroeg ze om haar mee te nemen.
Ik hoorde dat er iemand beneden gekomen was...
van de 80e verdieping. We wisten dus dat die nog intact was.
Het zou heel zwaar worden.
We moesten onze krachten sparen, als dat al mogelijk was.
Ik had 't heet. Ik voelde het bloed pompen in m'n hals.
Ik voelde m'n hart, m'n hele lichaam keihard werken.
We moesten die mensen boven helpen.
Ik wist dat we er uiteindelijk wel zouden komen.
Het ging om mogelijk duizenden gewonden.
Ze zeiden : 'God zegene je' en 'Niet te geloven dat je naar boven gaat...
terwijl wij naar beneden gaan.'
De mensen zeiden eigenlijk: 'Waarom ga je naar boven ? Wegwezen.'
Het ging ze erom om iedereen eruit te krijgen.
Er moesten zoveel mogelijk mensen uit.
De mensen uit toren een kwamen uit op 't entresol boven de foyer.
Ze konden weg via 'n ander gebouw.
Ik wil de foyer van 7 gebruiken voor de triage.
Ze wilden niet dat mensen door de foyerdeuren gingen.
Eerst vanwege het puin dat buiten viel. Maar toen...
Ze springen.
... vanwege de vallende mensen.
Je ziet niks, maar je weet waar 't is.
Elke keer als je zo'n klap hoort...
weet je dat er een leven is geëindigd.
Daar zou je nooit aan kunnen wennen. En het geluid was ook zo hard.
Ik weet nog dat ik dacht : Hoe erg moet 't zijn...
dat je nog liever springt ?
Kom op, weg van de hoeken. Kom.
Het leek 'The Towering Inferno', het leek een film.
WINS-journaal, 9,12 uur. Een grote ramp in New York vanochtend.
Het laatste nieuws op 1010 WINS.
We hebben 'n beter idee van hoe 't zit...
De F.B.I. onderzoekt berichten over een vliegtuigkaping...
voor de inslagen in het World Trade Center van vanochtend.
Reddingswerkers zijn op weg naar het gebied.
Dit gebeurt op een van de drukste plaatsen ter wereld :
midden in Manhattan.
Beide torens zijn geraakt.
Twee vliegtuigen zijn in beide torens van het WTC geslagen...
om ongeveer tien voor negen en vijf over negen vanochtend.
Brokstukken van het gebouw en de toestellen...
zijn straten verderop neergekomen.
Niet door dit gebied lopen, alstublieft.
Gedeon vond 'n stuk van de motor van 't vliegtuig...
dat door toren twee was gevlogen.
Niet schoppen. Dit is bewijsmateriaal.
Ga hier weg. Schiet op. Dit is bewijsmateriaal.
Wat heb jij ?
Verder zou Gedeon niet komen zonder brandweerman bij zich.
Wegwezen. Lopen.
Ik besloot dat ik het beste...
rustig terug kon lopen naar de kazerne...
om te bedenken hoe ik bij Jules kon komen.
We horen net dat er 'n toestel was gekaapt...
na vertrek vanaf Boston...
Twee vliegtuigen zijn in het World Trade Center geslagen.
Dit lijkt een terroristische aanslag.
Er komen meldingen van een brand in het Pentagon vanochtend.
Ik zeg net dat dit een terroristische aanslag wordt genoemd.
Het is duidelijk geen ongeluk...
Terug in de kazerne was Tony nog steeds alleen.
Hij wist niet wat hij moest doen.
Het Pentagon staat verdomme in brand. Dit is oorlog.
En toen ik hem zo hoorde...
geschokt en vloekend...
heel anders dan ik hem ooit had gezien...
zo drukte Tony uit wat we allemaal voelden.
Toen zag ik hoe de brandweerman in hem het overnam.
Niet te geloven, 't Pentagon. Ze hebben wel lef.
Ik bedoel, een paar keer trok hij z'n pak aan...
en stond klaar om te gaan...
tot hij bedacht dat hij als enige de leiding had over de lege kazerne.
Hij ging terug naar binnen...
en keek weer naar de beelden op TV...
om te zien of het wel echt was.
Twee enorme explosies bij het World Trade Center...
Tony wou er zo graag naartoe.
Trappenhuis C is open vanaf 23 en verder. Neem trappenhuis C.
In de foyer runden de commandeurs de grootste reddingsactie...
die ze ooit hadden gezien.
Zijn er eenheden boven in toren een ?
Met nauwelijks informatie van buitenaf.
Heb je 'n telefoon ?
Ik denk dat de hele wereld meer wist dan wij.
Iedereen had de aanvallen gezien en zag de toren branden.
Ze hadden het Pentagon gezien.
Wij hadden geen idee van wat er buiten de foyer gebeurde.
Een van de liften doet 't.
Doet een van de liften 't ?
Het leek daar wel een bijenkorf.
Iedereen was aan het bellen, iedereen praatte via de radio.
Iedereen wou informatie, stuurde mannen, vroeg verslag...
en probeerde de boel onder controle te krijgen.
Opeens zei men dat er nog 'n vliegtuig aankwam.
Er komt nog een vliegtuig.
Vergeet niet dat op dat moment alles mogelijk leek.
Politie, havenpolitie en militairen.
En dat moet nu meteen.
Er komt verdomme nog 'n toestel.
Haal er zoveel mogelijk mensen uit, laat maar branden.
Die mensen moeten eruit.
Dat heeft prioriteit.
Ook was het contact met de mannen in 't trappenhuis moeilijk.
Vier-David aan Bataljon Zeven.
Het interne communicatiesysteem was kapotgegaan bij de inslag.
Alleen hun radio's deden het.
Opeens had je honderden brandweermannen met radio's.
Commandopost aan Bataljon Zeven.
Het leek steeds moeilijker te worden.
Commandopost aan Bataljon Zeven.
OEM Een aan de basis.
Geef uw locatie door.
Zit hier iemand in ?
Iemand van het WTC...
deed z'n best om mensen in de liften te bereiken.
Lift 69, zit er iemand in ?
Zit er iemand in de lift ?
Zo werkte hij de lijst af.
Er zijn zo'n 98 liften in het WTC.
Als u kunt praten...
En opeens ging er een lift open...
en zag je mensen die geen idee hadden van wat er gaande was...
omdat ze al vast zaten sinds de eerste inslag.
Ik zag de blikken van de brandweermannen.
Ik weet het niet.
Het was geen angst, meer... 'Wat gebeurt hier ?'
Ongeloof.
Daar schrok ik toch wel van.
Daar raakte ik van in paniek.
Voor het eerst zag ik vader Judge, de kapelaan, zoals hij heet.
Hij was bij ons in de foyer.
Ik kon merken dat hij stond te bidden.
Vader Judge keek je altijd wel even aan...
met een geruststellende blik.
Maar dit keer niet, alsof hij wist dat het foute boel was.
Die uitgang is wel gevaarlijk.
Niet te geloven. Er zit een groot gat in de zijkant van het gebouw.
Bijna geen vlammen, wel ontzettend veel rook.
De mensen die ik sprak, zeiden : 'We horen dat het een vliegtuig was. '
Bij de kazerne... - Hoe is het ?
... kwamen mensen die vrij hadden aan.
We wachten nu af. - Wat zei je ?
Tony wou maar een ding. - Dit is goed mis.
Ernaartoe, maar dat kon niet.
Groot alarm. En het Pentagon staat ook in brand.
Wat ?
Ze willen dat we hier blijven. Ze zetten ons in als 't moet...
voor 't geval dat er nog meer komt.
Toen kwam commandeur Burns. - Ik wil koffie.
Larry Burns kwam in 1957 bij de brandweer...
en ging driejaar terug met pensioen als commandeur.
Ik kon niet wachten. Ik moest erheen.
Het zijn mijn mannen. Het is mijn gebouw. Het is mijn stad.
Pak je spullen. Een zaklantaarn en een fles water.
Ik zei: 'Pak je spullen, we gaan.'
Ik weet nog dat Tony me vroeg om latex handschoenen te brengen.
Pak een doos handschoenen.
Tegen de tijd dat ik ze gevonden had, waren ze al weg.
De aspirant en de ex-commandeur gingen op in de menigte...
op weg naar het WTC.
Ik geloof dat de foyer al bijna leeg was tegen die tijd.
Een paar mensen bespraken de strategie in de foyer.
Is dit toren een ? - Ja. Zet daar een grote '1' neer.
Sommige korpsen wisten niet welke toren een was en welke twee.
We wilden ze helpen door het op het bureau te zetten.
Het was even voor tien uur, ruim een uur na de eerste inslag.
Brandweerlieden uit de hele stad waren in de torens...
honderden mannen.
Bataljon Een aan Bataljon Twee.
De situatie was al ernstig, maar het wordt steeds erger.
De zuidelijke toren van het WTC...
die geraakt is door een vliegtuig gevolgd door 'n explosie...
bijna een uur geleden, is volledig ingestort.
Wat is er gebeurd ?
Als u net inschakelt, hebben we slecht nieuws voor u.
Wat u hier ziet, lijkt regelrecht uit een film te komen.
Mensen lopen huilend rond met mobiele telefoons.
Handen in 't haar. Ze kijken naar wat er over is van 't WTC.
Buiten op straat...
wist iedereen wat er gebeurd was.
De zuidelijke toren was weg. - Wat gebeurt er ?
Ze zagen 'm instorten en renden weg.
Ik wachtte af.
De tijd stond stil en het werd aardedonker.
Is iedereen nog heel ? - Ja, ik wel.
Hoe komen we naar buiten ?
Ik realiseerde me dat ik niet dood was.
Ja, ik ben hier.
Ik zette de schijnwerper bovenop m'n camera aan.
Oké, kom hier maar heen.
We gaan terug zoals we gekomen zijn.
Kom terug. Naar beneden.
Binnen het WTC wisten Jules en commandeur Pfeifer alleen...
men wist alleen...
dat er iets helemaal mis was gegaan.
Heb je licht ? - Nee, kom hier.
Ze vroegen me : 'Jij daar met 't licht, help ons. '
Dus ik richtte de lamp waar ze maar wilden.
Hierheen.
Ik weet nog dat ik Pfeifer zag.
Commandopost aan toren een. Alle eenheden, verlaat het gebouw.
Commandopost aan alle eenheden.
Hij zei het meteen, heel rustig. Het was 'n voorzorgsmaatregel.
Zo van : 'Er is iets mis, iedereen moet naar buiten. '
Waar is dat licht ?
Door z'n toon wist ik dat 't mis was, dat we echt weg moesten.
Ik weet nog dat ik zei : 'Nu staan we er alleen voor. '
Voor het eerst zag ik angst in de ogen van de anderen.
Dat zie je nooit bij brandweermannen.
We gingen ordelijk weg. Het was zo'n eind. 21...
17, 16, 15, 14, 13...
Ik liep de trap af. Ik kwam brandweer- mannen tegen die uit zaten te rusten.
Ik vertelde ze van 't ontruimingsbevel, dat ze weg moesten.
Maar velen van hen namen het niet serieus.
Je voelt de spanning opbouwen. Je haalt diep adem...
en zegt: 'Het komt wel in orde. Rustig doorlopen.'
'Er lopen broeders voor me en achter me, we redden 't wel.'
'We doen gewoon wat we moeten doen.'
Adjudant ?
Hé, Pete. - Kom op.
Ik filmde automatisch. Ik had m'n camera bij me...
en richtte het licht waar ze 't hebben wilden.
Ze hadden m'n licht nodig om iemand te helpen...
en toen zag ik dat het vader Judge was.
Jongens, help ons even.
Ik zag hem onderaan de trap liggen, waar wij waren.
Ik pakte z'n witte boordje en deed z'n overhemd los.
Ik weet nog dat ik z'n pols voelde en me toen realiseerde...
dat hij overleden was.
Jongens, bovenaan de roltrap. Ernaast, hier.
Kom op, mannen. - Kom, weg.
Bovenaan de roltrap.
Daarna moesten we uitzoeken hoe we eruit konden.
Waar is de commandopost ?
Als je er daar uitging, waar we toen waren...
daar sprongen nog mensen...
er viel puin en het was te gevaarlijk. Je kon er niet uit.
1 World Trade Center. We zijn geraakt bij die explosie.
Commandopost wordt geëvacueerd.
De mensen kunnen niet weg door het vallende puin.
Kunnen we er hier uit ? Kan het aan deze kant ?
Pfeifer zegt tegen de mannen die vader Judge dragen : 'Wacht. '
Ik zei dat ik terug zou komen, dat ik ging kijken of de brug er nog was.
Commandeur Pfeifer ging bij de voetbrug kijken...
die naar buiten leidt.
Als die er nog was, was dat de beste uitweg.
Wat doen we nu ? - We kunnen niet naar huis.
Heb je het gehoord van de andere toren ?
Zag je de toren instorten ? De bovenkant of 't hele gebouw ?
Het zag eruit als het hele gebouw.
De F.B.I. zegt net dat er nog een toestel in is gevlogen. Daar kwam 't door.
We gaan er samen naartoe.
En voor de eerste keer vroeg ik me af of Jules nog leefde.
Dat dacht ik voor het eerst.
Zijn er brandweerlieden gewond ?
Het is een afschuwelijke dag. Ik weet zeker van wel.
Ik realiseerde me dat Jules op dat moment wel dood kon zijn...
en ik voelde me... zo verantwoordelijk.
Door mij was hij in deze situatie terechtgekomen.
Ik moest Jules vinden.
Gedeon liftte mee met drie brandweermannen die vrij hadden.
Ze waren vastbesloten om hoe dan ook bij 't WTC te komen :
In een pick-up truck.
We hadden nooit naar binnen moeten gaan.
Alle verdiepingen ontruimen. Weg uit toren een.
Bataljon Een aan Divisie Een.
We liepen en liepen en liepen...
Zend een ontruimingsbevel uit.
Er waren ontruimingsbevelen en we begonnen ons te realiseren...
dat 't erger was dan we dachten. Al die bevelen...
en het stof en het lawaai...
Ontruimen, ontruimen.
Toen drong het gevaar voor het eerst tot me door.
Het was overal, ik bedoel...
Elke cel in je lichaam zegt je...
dat je daar niet moet zijn.
De omgeving was totaal veranderd.
Overal lag een wit poeder.
Hier en daar zag je wat mensen.
Pak een masker. We pakken een extra cilinder en ik wil naar binnen.
En er heerst zo'n stilte.
Verderop zijn ambulances. - Aantal slachtoffers onbekend...
maar het is wel duidelijk dat er veel doden zullen zijn.
Verderop zijn ambulances.
Iedereen wil alleen maar weg bij het WTC...
en naar familie zoeken.
De zuidelijke toren is zojuist volledig ingestort.
Er staat nu nog maar een toren.